Afgelopen week bracht ik een kort bezoek aan Chianti Classico in Toscane om een aantal wijnmakers te ontmoeten als onderdeel van mijn onderzoek naar dit gebied. Voor de Weinakademie Östereich schrijf ik op dit moment een scriptie over dit onderwerp. Het hele Corona gebeuren had reizen onmogelijk gemaakt, dus zodra het kon greep ik mijn kans om die kant op te gaan.

Hoewel misschien niet iedereen zich op dit moment al op zijn gemak voelt om in het vliegtuig te stappen kan ik niet anders zeggen dat nu rondrijden door Toscane een bijzondere gewaarwording is zo zonder de hordes toeristen en files van touringcars. Je ziet nu nog veel beter hoe mooi het daar eigenlijk is.

De eerste afspraak was met wijnmaker Tim Manning die ons een rondleiding gaf over het prachtige domein van Il Borghetto. Tim adviseert hier eigenaar Antonio bij het maken van de wijnen. Samen hebben zij voor dit domein een geheel eigen stijl van wijnmaken ontwikkeld; licht elegant en verfijnd. Een stijl die je eerder van de druif Pinot Noir zou verwachten dan van de meestal toch wat meer robuuste Sangiovese. Vanwege het gebruik van wijnmaaktechnieken die sterk aan pinot Noir verwand zijn kozen zij er in 2004 voor om hun wijnen in een Bourgogne fles te bottelen. Omdat het gebruik van deze fles kort hierna verboden werd verloor il Borghetto het recht om haar wijnen te labelen als Chianti Classico. Uit onvrede met deze gang van zaken botteld Antonio tot op de dag van vandaag al zijn wijnen in een Bourgogne fles en staat hij bekend als een van de beste ‘outsiders’ van het Chianti Classico gebied.

De tweede dag bracht ons eerst bij Piero Lanza van wijnhuis Poggerino. Piero mag met recht een wijnmaak professor genoemd worden. Hij besteedt enorm veel tijd in de wijngaard en heeft een schat aan technische kennis. Zijn wijngaarden zijn met ongeveer 500m vrij hoog gelegen. Dit resulteerd in een stijl Chianti Classico met bovengemiddelde frisheid doordat de hoogte behoud van zuren bevorderd.
De lunch daarna werd er eentje die ik niet snel ga vergeten. Door oenoloog Sean O’Callaghan werden we uitgenodigd bij osteria ‘le Panzanelle’. Dit is zo’n typish Italiaan restaurantje ergens in een gehucht langs de weg waar je als toerist zeer waarschijnlijk vergeet om een stop te maken. Ga daar heen als je in de buurt bent! Het eten is simpel, maar fantastisch van smaak en de wijnkaart staat vol met lokale pareltjes tegen ongelooflijk schappelijk prijzen. In nederland zijn deze wijnen in de winkel vele malen duurder dan hier op de kaart. Aan wijn geen gebrek dus hier. We proefden Sean’s wijn ‘il Guercico’ van 100% Sangiovese. Wat een geweldige wijn! Il Guercico betekend zoiets als ‘eenogige boef’, wat refereert aan het feit dat Sean al zijn hele leven aan een oog blind is.

Op de laatste dag bezochten we nog een aantal wijnhuizen met waarbij we het geluk hadden dat we bij Fontodi, een van de meest gerenomeerde domeinen van Italië, een onderhoud kregen met eigenaar Giovanni Manetti. Deze typisch Italiaans aristocratische heer is behalve wijnmaker van dit prachtige huis op dit moment ook de president van het Consorzio Chianti Classico. Het Consorzio is het overkoepelende orgaan dat zorg draagt voor marketing en regelgeving met betrekking tot de wijnen uit dit gebied. Dit leverde een zeer waardevol gesprek op voor mijn onderzoek!

Als kers op de taart werden we op sleeptouw genomen door journalist Alessandro Masnaghetti. Alessandro heeft een aantal jaren geleden besloten om zijn proefglas aan de wilgen te hangen en zich volledig te storten op het in kaart brengen van Italië’s belangrijkste wijngebieden. Op dit moment is hij bezig met Chianti Classico. Hiervoor maakt hij foto’s met zijn drone om deze vervolgens in schitterende digitale kaarten te verwerken. Hier zie je zijn kaarten van Barolo in Piemonte. Er zijn weinig mensen die dit gebied zo goed kennen als hij; we doorkruisden de wijngaarden over kleine onverharde landweggetjes en kwamen op plekken met schitterende uitzichten. Heel bijzonder om mee te mogen maken.

De volgende ochtend was het feest voorbij en vlogen we vanaf Florence terug naar Amsterdam met koffers vol nieuw opgedane kennis over dit schitterende (wijn)gebied.

Ga je zelf binnenkort naar Toscane? Je kunt me een bericht sturen voor een lijst met bijzondere adressen om te bezoeken.

Proost!

Deze keer introduceren we een wijn van de week die vanaf 1 juni, bij de heropening van onze wijnbar, een nieuwkomer zal zijn op onze wijnkaart. Sinds een aantal maanden ben ik bezig met het schrijven van een onderzoeksscriptie aan de Weinakademie Österreich. Het onderwerp dat ik hiervoor heb gekozen is Chianti Classico. Om die reden lees ik nu veel over dit gebied, houd ik interviews met wijnmakers en journalisten, en – om helemaal goed in de sfeer te komen – proef ik ook elke week een aantal wijnen uit dit prachtige stukje Toscane. Het is fascinerend om te merken dat er binnen deze regio steeds subtiele stijlverschillen zijn als je meer inzoomt op de subgebieden. Tijdens een van deze ‘proefsessies’ kwam ik dan ook de wijn tegen die ik nu graag aan jullie voorstel: de Isole e Olena Chianti Classico 2017. Ik was dusdanig onder de indruk van deze wijn dat ik van alle Chianti Classico’s die ik heb geproefd deze heb uitgekozen voor op de wijnkaart. Het is een wijn met een enorme intensiteit, een behoorlijke hoeveelheid tannines (die mooi rijp zijn) en een stevige ruggegraat van zuren.

Voor deze wijn wordt bijna alleen maar de Sangiovese-druif gebruikt. Volgens de regels moet een Chianti Classico voor minstens 80% van dit ras gemaakt worden. Bij deze wijn is dat 97%, waarbij de wijnmaker de laatste 3% overlaat aan Syrah. Dankzij het grote aandeel Sangiovese kom je hiervan ook veel herkenbare typische aroma’s tegen, zoals rode kersen, rode pruimen, laurier, aardse tonen en leer.

De maker van deze wijn is Paolo de Marchi, een beroemheid in de regio. Hij staat bekend om zijn elegante wijnen die met zeer grote precisie en veel aandacht gemaakt worden. Op zijn domein wordt ook flink geïnvesteerd in ontwikkeling; Paolo is veel bezig met onderzoek naar verschillende klonen van Sangiovese. Er is zelfs een Sangiovese-kloon naar hem vernoemd!

Kom vooral een glas van deze bijzondere wijn komende week bij ons proeven als op maandag 1 juni de wijnbar weer open mag. Ik beloof je een feestje in je glas! En mocht je net als ik ook zo van deze stijl wijn houden, dan hebben we voor de echte liefhebber ook een paar flessen in huis van het absolute paradepaardje van Paolo; de Ceparello 2015. Dit is de fenomenale ‘Super Tuscan’ van 100% Sangiovese. Een stuk prijziger, dat wel. Maar als je dit vergelijkt met bijvoorbeeld een Brunello, dan krijg je echt wijn voor je geld.

De P-A-S-K-A-M-E-R proefnotitie
Chianti Classico van Isole e Olena 2017
Plaats – Barberino Val d’Elsa, Toscane (Italië)
Aroma – Rode kersen, rode pruimen, laurier, leer, aards
Smaak – Rood fruit, aards, cacao
Klimaat – Warm mediterraans
Afdronk – Lang
Mondgevoel – Gemiddelde body, met veel structuur van de tannines
Eten – Pasta bolognese, gegrild vlees, bbq
Rijping – Grote en kleine houten vaten. Niet veel nieuw hout.

Binnenkort ongetwijfeld meer nieuws uit Chianti Classico. Voor nu:
Proost!

Wouter